Ben eskiden beri Göksel’in, Bendeniz’in ve bir de nereden sevdiğimi hatırlamadığım Songül Karlı’nın bana özel şarkılar olduğunu hissederdim hep. Göksel sonra patladı, biraz büyüyünce “Songül Karlı ne lan” moduna girdim, geriye de Bendeniz kaldı. Ha bir de Şahsenem vardır ondan tamamen ayrı bir hikaye çıkar.
Dünyada da böyle “benim o, sadece benim” dediğim kişiler var. ama bu cümle daha çok İngilizce müzik yapmayan kişiler için geçerli desem yanlış olmaz. Çünkü onlar fazla tanınmaz, kaliteli müziklerini belirli bir azınlığa sunup yollarına devam ederler. İşte Aneela Mirza da benim için öyle. Bu güzel kadın yarı İran, yarın Pakistanlı. 74 doğumlu olan Aneela dünyaya gözlerini Danimarka’da açıyor, hala orada yaşamaktadır ayrıca.
Doğu müziğini icra eden insanların başka bir aurası, görünüşü, sesi ve duruşu olduğunu hepimiz biliyoruz. Aneela çok sevimli bir kadın, ben ve birçok kişi onu Arash ile beraber seslendirdikleri Chori Chori ile keşfettik. Sesinin inceliği Pakistanlı olmasından geliyor diyebiliriz aha. Çok zevkli bir şarkıdır, ama daha sonra çıkardığı Hintçe albüm ise tek kelimeyle lezizdir.
Şimdi Hindistan sevgimi yeniden anlatmayacağım tabi, artık doruk noktasını şu yazımda yazmıştım zaten. Bu ülkenin özellikle müziği enfes, tek kelimeyle harikulade bana göre. Ve ben ciddi anlamda insanlara Hint müziğini sevdirmek istiyorum. Siz de dinlerken benim gibi mutlu hissedin, bütün her şeyi unutup oynamaya kalkın istiyorum. Bu şekilde size Aneela’nın 4 tane şarkısından bahsedeceğim. Eminim bu yazı bittikten ve şarkılar da dinlendikten sonra siz de benim gibi bir Aneela sever olacaksınız.
İlk size en sevdiğim parçadan bahsedeyim. Ben Money Money’in ilk dinlediğimde “Oha, ha siktir. Nasıl güzel lan!” filan gibi abartı tepkiler vermiştim. Hala da aynı tepkileri verebilirim ama, çünkü şarkı bir harika O giriş müziği, nakaratının güzelliği… Tam anlamıyla eğlendiren bir şarkı bu ve dinlemeye doyamıyorum. Üzüntülü olduğum zamanlarda açıyorum, hiçbir şey anlamasam da sözlerinden mutlu oluyorum. Benim terapi şarkılarımdan bir tanesi. Favori kısmım ise 27. saniyedeki harika yerdir.
Bu şarkıyı ilk dinlediğimde kendimi bir Anadolu düğününe konuk olmuş gibi hissetmiştim. Çünkü müziği bize oldukça yakın, kendini hemen çekiyor. Böyle dinlerken bir anda ayağa kalkıp şişman teyzelerin düğünlerdeki oynayışından yapmak istiyorum aha. Bu şarkıda ise favorim kısmın 23. saniyede başlayan yerdir. Aneela beni bu tek Hintçe albümüyle o kadar çok mutlu etti ki. Ve bir yandan da şunu düşünüyorum. Daha benim keşfedeceğim ne güzellikler var Hindistan’da. Keşke hepsini bulup hemen dinleyebilsem, ben yeni bir şarkı keşfettiğinde inanılmaz mutlu olanlar insanlardanım.
Ve geldik Mahi’ye. 2006 yılında çıkardığı bu solo da en az diğerleri kadar güzel. Özellikle nakarat kısmı ayrı bir güzeldir, diğer şarkılarla beraber dinleyince kombo etkisi yaratıyor. Bu sıralar Hindistan klasörümün içerisinde 3 silahşor edasıyla yeniden parladı bu şarkılar. Eski arşivim olsaydı kesinlikle onların arasından bulamazdım, o kadar çok Hintçe, Korece ve Japonca şarkı var ki. Neredeyse İngilizce’yi geçmişlerdi. Bu şarkı diğerlerine göre daha az hareketli, ama kendini sevdirmemesi için hiçbir neden yok.
Bu güzel şarkıyı ise 2005 yapımı Bollywood filmi olan Bluffmaster! için seslendirdi Aneela. Filmin başrollerinde Abhishek Bachchan ve en sevdiğim Bollywood aktrislerinden Priyanka Chopra varmış. Filmi izlememiştim, hemen izleme listeme aldım. En yakın zamanda patlamış mısırın ile beraber seyredeceğim. Şarkı hakkında bir şey yazmaya pek gerek yok aslında, zaten dinleyince kendini de nasıl güzel anlattığını görmüş olacaksınız.
***
Aneela’ya bir şans verim, hatta Hindistan’a bir şans verin derim. Tek amacı sizi mutlu etmek ve keyifli müzikler dinletmek olan bu şarkıların önündeki kapıyı açın ve içeri girin. Bir daha çıkmak istemeyeceksiniz.
0 Yorum:
Yorum Gönder